Pielgrzymka ,,Wspólnoty Emmanuel”

W dniu 24.11.2018 r. odbyła się pielgrzymka autokarowa do Sokółki. Pomysł zorganizowania tego wyjazdu zrodził się we wspólnocie Odnowy w Duchu Świętym „Emmanuel”, gdzie modliliśmy się, aby jak najwięcej osób mogło tam pojechać. Pan Bóg szybko odpowiedział na naszą modlitwę i przez kilka dni zgłosiło się tylu chętnych, że autokar wypełniony był po brzegi. Wielkim darem  i radością była obecność wśród nas księdza Janusza Szymańskiego, który nadawał klimat pielgrzymce i prowadził modlitwę.
Gdy przybyliśmy do Sokółki, udaliśmy się do Domu Pielgrzyma, gdzie obejrzeliśmy film, który opowiada o historii wydarzenia eucharystycznego, które miało miejsce w kościele św. Antoniego Padewskiego. W niedzielę 12.10.2008 r, tuż po beatyfikacji sługi Bożego ks. Michała Sopoćki podczas Mszy świętej w czasie udzielania Komunii świętej jednemu z kapłanów wypadł na stopień ołtarza konsekrowany Komunikant. Kapłan przerwał udzielanie Komunii świętej, podniósł Go i, zgodnie z przepisem liturgicznym, włożył do vasculum – małego naczynia z wodą, stojącego przy tabernakulum, służącego kapłanowi do obmycia palców po udzielaniu Komunii świętej. Komunikant miał się w tym naczyniu rozpuścić. Po Mszy świętej siostra Julia Dubowska- zakrystianka posługująca w tym kościele na polecenie ks. proboszcza Stanisława Gniedziejko, przelała  zawartość vasculum do innego naczynia i umieściła w sejfie znajdującym się w zakrystii kościoła. Po upływie tygodnia siostra Julia na polecenie proboszcza otworzyła sejf. Otwierając go poczuła delikatny zapach przaśnego chleba. Po otwarciu naczynia zobaczyła czystą wodę z rozpuszczającym się Komunikantem, na środku którego widniała wypukła plamka o intensywnej czerwonej barwie, przypominająca wyglądem skrzep krwi, mający postać jakby żywej cząstki ciała. Woda w naczyniu była niezabarwiona. Bezzwłocznie powiadomiono o tym wydarzeniu Metropolitę Białostockiego ks. Arcybiskupa Edwarda Ozorowskiego. Decyzją ks. Arcybiskupa, Komunikant z widoczną na nim plamką wyjęto z wody i położono na małym korporale, a następnie umieszczono w tabernakulum. W styczniu 2009 r.  Komunikant poddano badaniom patomorfologicznym. W wyniku badań stwierdzono, że pobrany fragment jest tkanką mięśnia sercowego człowieka w stanie agonii Po ogłoszeniu komunikatu 2.10.2011 r. uroczyście przeniesiono Cząstkę Ciała Pańskiego do kaplicy Matki Bożej Różańcowej znajdującej się w lewej nawie kościoła. Wydarzenie z Sokółki szybko obiegło cały świat stając się nową nadzieją że, Bóg jest pośród swego ludu. Wielką łaską dla naszych pielgrzymów była możliwość przybycia do tego świętego miejsca, aby tego dnia adorować Pana Jezusa w widzialnej naszym oczom Żywej Hostii. Mieliśmy również tą łaskę, że ks. Janusz  odprawił Mszę świętą w intencjach pielgrzymów. Po Mszy św. i adoracji udaliśmy się na obiad, aby pokrzepić swoje ciała.
W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się w Sanktuarium Maryjnym w Świętej Wodzie koło Wasilkowa. Ksiądz proboszcz opowiedział nam o historii powstania tego miejsca. Obok sanktuarium jest grota a w niej źródełko. Każdy kto chciał mógł napić się wody i jeszcze zaczerpnąć w butelkę do domu. Na wzgórzu mieści się Góra Krzyży, zwana Górą Bożego Miłosierdzia, gdzie mogliśmy oglądać niezliczoną ilość krzyży.
Ostatnim etapem naszej pielgrzymki był Kościół Bożego Miłosierdzia w Białymstoku. W tym miejscu dużo dowiedzieliśmy się o błogosławionym ks. Michale Sopoćko, o jego życiu, trudach i zmaganiach o kult Bożego Miłosierdzia i o budowie tej świątyni. Z wielkim zaangażowaniem i pasją różne szczegóły i fakty przekazała nam pani Gienia, polecona przez księdza proboszcza. Na koniec swą obecność wpisaliśmy w księdze pamiątkowej, dziękując za łaskę Bożego Miłosierdzia. Ubogaceni na duchu udaliśmy się w drogę  powrotną do domu. Wyjeżdżając z Białegostoku uwięźliśmy na ok. 2 godz. w korku, na wskutek karambolu na moście w Baciutach. Nie marnując czasu modliliśmy się za poszkodowanych w wypadku odmawiając różaniec. Mimo drobnych przeszkód , wśród pielgrzymów panowała radość i pokój, oraz chęć do dalszego pielgrzymowania. Myślę, że ta pielgrzymka nie będzie zapomniana i przyniesie konkretne owoce.

Jadwiga Porzezińska


Nasz koordynator – ks. Andrzej Witerski – kanonikiem honorowym

10 września, w poniedziałek, pod przewodnictwem ks. Biskupa Tadeusza Pikusa w bielskiej Bazylice miała miejsce doniosła uroczystość podniesienia do godności kanonika 4 księży z naszej diecezji. Kanonikiem gremialnym został ks. Józef Poskrobko – proboszcz parafii Podwyższenia Krzyża Św. w Hajnówce. Kanonikami honorowymi zostali: ks. Jarosław Błażejak – Misjonarz Miłosierdzia i egzorcysta, ks. Edward Sitnik – wice oficjał Sądu Biskupiego i ks. Andrzej Witerski – również egzorcysta i koordynator diecezjalny Odnowy w Duchu Świętym.

Szczególnie cieszymy się z docenienia pracy i posługi naszego koordynatora – ks. Andrzeja. Serdecznie gratulujemy i obiecujemy modlitwę.

Wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym diecezji drohiczyńskiej

                                                                                                                                Tekst i zdjęcia obecna na uroczystości Renata Wróblewska


Konferencja Formacyjna w Łomży

W dniach 28 do 31 sierpnia 2018 w Łomży odbyła się  KONFERENCJA FORMACYJNA DLA GRUP ODNOWY W ZWIĄZKU Z DOKUMENTEM ICCRS DOTYCZĄCYM POSŁUGI UWALNIANIA

W tej Konferencji z naszej diecezji uczestniczyły: Alina Rytel, Anna Paplińska i Joanna Błońska ze wspólnoty „Radość w Panu” z Sokołowa Podlaskiego.

Były to cztery dni wypełnione bardzo szerokim i intensywnym programem.

Konferencję inaugurowała Eucharystia i w tym samym dniu, wykład wprowadzający: „Odnowa wobec mocy ciemności” wygłosił Ks. Wojciech Nowacki

Podkreślił, iż Komisja Doktrynalna Międzynarodowych Służb Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej wydała dokument zaakceptowany przez Kongregację Nauki Wiary określający „Posługę uwalniania” jako jedną z misji Odnowy charyzmatycznej. Wobec tego trzeba podjąć ten wysiłek i zabrać się do pracy.

Nie tylko grzech, ale i istniejące osobowe zło, jest przeszkodą w otwarciu się na łaskę Bożą. Istnieje nie tylko Duch Święty, który napełnia nas miłością i darami, ale i duch zły, który stara się ingerować w życie człowieka. Bóg wyposaża człowieka do przeciwstawiania się działaniu złego ducha, dlatego ważne jest abyśmy otworzyli się i korzystali z łask w którymi zostaliśmy obdarowani.

„Rzeczywistość złych duchów” w ujęciu biblijnym, to temat wykładu Ks. Zbigniewa Skuzy, który podkreślił, iż powrót do Biblii jest fundamentalny. Rzeczywistość złych duchów, istnieje. (Polecił książkę „Listy starego diabła do młodego” C. S. Lewisa.) Szatan wprowadza w błąd człowieka po to, by go potem oskarżać, jest tym, który kłamie. Trzeba zrobić wszystko aby przeciwstawić się złemu duchowi. My wiemy, że zwyciężyliśmy w Chrystusie. Chrystus był kuszony po to, żebyśmy my, mogli zwyciężać, pokazał nam jak. Mamy Kogo naśladować.

Temat „Rzeczywistość złych duchów” kontynuował ale już w ujęciu teologicznym Ks. Andrzej Nowacki. Podkreślił także m. in. iż nie ma teologii bez Słowa Bożego. Należy pogłębić nad Nim refleksję. Postawił podstawowe pytanie, kim jest Chrystus i wspólnota chrześcijańska? „Jeżeli Chrystus by nie Zmartwychwstał, daremna by była nasza wiara.” Zmartwychwstanie to powrót do materii. Bóg objawił się w Chrystusie w Trójcy Świętej. Relacje: Chrystus w relacji do Boga Ojca i relacji Ducha Świętego do Jezusa.

Jeżeli ktoś, oddaje cześć bóstwom pogańskim, nie może być chrześcijaninem. Pogańskie bóstwa to rzeczywistość demoniczna, rzeczywistość złych duchów.

Jednym z największych osiągnięć złego ducha, jest to, że udało mu się przekonać ludzi, że nie istnieje. Ten kto nie uznaje złego ducha, osobowego zła, bytu, wychodzi poza ramy nauczania Pisma Świętego, poza ramy Kościoła. Moc złego ducha zostaje pokonana przez Jezusa Chrystusa, dzięki Duchowi Świętemu.

Na Panelu dyskusyjnym mocno wybrzmiało to iż:

Biblia jest taką księgą w której nie można się nie zakochać. Pismo Święte wzrasta wraz z tym, który je czyta. Nie wolno nam czytać Biblii, dopowiadając to co sami chcemy dopowiedzieć. Jeżeli kochamy Biblię, to tak jak człowieka – słuchamy.

Nie mogę, i nie wolno mi manipulować drugim człowiekiem, tak samo nie mogę manipulować Słowem Bożym.

„Świeccy w posłudze uwalniania – doświadczenie Kościoła na przestrzeni wieków” to temat wykładu Ks. Abp Józefa Girzyńskiego, który podkreślił m. in. Iż od czasów Apostołów wyrzucanie złych duchów było zwykłą czynnością. Dar udzielony wszystkim chrześcijanom (ochrzczonym). Charyzmaty otrzymujemy aby służyć braciom. Władza nad demonami jest skutkiem Chrztu. Mocą którą otrzymaliśmy od Jezusa i moc Ducha Świętego uzdalnia nas do wypędzania złych duchów. Jezus wyrzucał demony, ta sama moc jest w Kościele.

Ks Andrzej Grefkowicz Modlitwa o uwolnienie Jak ją prowadzić. To temat kolejnego wykładu. Modlitwa o uwolnienie zmierza do usunięcia skutków grzechów innych niż te, od których uwalnia Sakrament Pokuty i pojednania. Posługujemy zgodnie z naszą postawą charyzmatyka, wymaga to indywidualnego rozeznania. Modlitwa o uwolnienie jest jednym z elementów prowadzenia człowieka do wolności. Wykład Ks. Andrzeja Grefkowicz poparty był, co było bardzo interesujące i ważne, jego doświadczeniami jako egzorcysty.

Prowadzone były także zajęcia warsztatowe z psychologii komunikacji i modlitwy wstawienniczej w małych grupach z omówieniem prowadzenia.

Był to bardzo owocny czas w kształtowaniu naszej postawy do służby modlitwą o uwolnienie.


Ogólnopolskie Czuwanie Odnowy w Duchu Świętym – Jasna Góra 2018

Jak co roku przybyliśmy na Ogólnopolskie Czuwanie Odnowy w Duchu Świętym na Jasnej Górze. Tegoroczna modlitwa przebiega pod hasłem: „Aby byli jedno…” – dla ewangelizacji. W piątek spotkanie było dla liderów i animatorów natomiast w sobotę na wałach zebrali się uczestnicy wspólnot i grup modlitewnych Odnowy oraz sympatycy Ruchu z całej Polski, łącznie ok. 50 tys. osób.

Gościem specjalnym tegorocznego Czuwania był Ulf Ekman, Ulf przeszedł bardzo ciekawą drogę, ponieważ przez długie lata był protestanckim pastorem bardzo dynamicznej wspólnoty, ewangelizowali m.in. Rosję, ale Duch Święty prowadził go ponad podziałami do jedności, i od 4 lat jest w Kościele Katolickim razem z żoną, i dzieli się tym doświadczeniem nowego spojrzenia na drugiego człowieka tak, żeby szukać jedności, a nie różnic”.

Pierwsza konferencja wygłoszona przez gościa specialnego, była na temat podstaw jedności w Kościele „Aby byli jedno jak ja w Nich, a Ty we mnie” (por. J 17, 22-23). ,,…Kiedy Jezus umarł za nas, to nie chodziło tylko o to, żeby nas zgromadzić pod jednym dachem, ale aby nas zjednoczyć, abyśmy mieli jedno Serce i jednego ducha, i mieli tę samą miłość. ,,Ten sam Duch Święty, który daje wizję i robi to spektakularnie, to jest ten sam Duch, który pracuje nad jednością w naszym życiu pomagając nam, abyśmy żyli w jedności i kochali innych. Jeśli otworzymy nasze serca, Bóg będzie mógł robić wspaniałe rzeczy. Złączy ludzi, który w sposób naturalny nie chcą być razem. To jest chyba największy dar, jaki Bóg może zrobić”.

Druga konferencja była ,,O jedności między darami hierarchicznymi a charyzmatycznymi, którą wygłosił abp Grzegorz Ryś. Mówił o: ,,Spójności urzędu i charyzmatu w człowieku wierzącym, bo Duch Święty sprawia w tobie jedno i drugie. Duch Święty przychodzi z sakramentami, w wymiarze hierarchicznym, ministerialnym poprzez sakramenty. Jest też inne. Może ci Duch daje charyzmaty posługi albo działania w Kościele i to się w tobie musi spotkać, bo On jest spójny w działaniu. Kościół potrzebuje urzędu i charyzmatu. Duch Święty potrzebuje tego w każdej wspólnocie i w moim osobistym życiu wiary. To on mi daje jedno drugie. I to On potrzebuje, żebym żył jednym i drugim. Wtedy jest rzeczywista jedność”.

W kolejnej konferencji Inga Pozorska pokazała nam jak wyglądają relacje pokoleniowe w Odnowie. Mówiła: ,,Kiedy jesteśmy jedno w naszych wspólnotach, w naszych rodzinach, w naszym Kościele to głos naszych wspólnot zgina dęby pychy, ogałaca lasy z tego, co nieczyste. Kiedy jesteśmy jedno, głos naszych wspólnot wstrząsa pustyniami naszych miast. Tego pragnie Pan, by głos, który wznosimy z naszych wspólnot miał potężną moc przemiany rzeczywistości wokół nas.”

Wieczorem spotkaliśmy się w grupach na blokach tematycznych:

  1. Młodość – lubię to! (Mocni w Duchu, Łódź)
  2. Przymierze – droga do jedności (Mariusz Mycielski)
  3. Jak zamienić nieprzyjaciela w przyjaciela? (ks. Andrzej Grefkowicz)
  4. Podstawy posługi prorockiej (Genia Teleszewska, ks. W. Nowacki)
  5. Jak pomagać małżeństwu w budowaniu jedności? – nie tylko dla małżeństw (Joanna i Norbert Dawidczykowie)
  6. Z miłości do Chrystusa i do Kościoła – Ulf Ekman

W sobotę, 19 maja, w Wigilię Zesłania Ducha Świętego pierwszą konferencję wygłosił ks. Sławomir Płusa na temat: Od słuchania do jedności. Powiedział: ,,Jeśli nie mam Chrystusa w sercu, nie słucham słowa, nie mam jedności przez Eucharystię w każdej chwili mojego życia, to jak mam ewangelizować? Co ja dam? Papież Franciszek mówi, że ewangelizować trzeba zawsze, a jeśli trzeba – to też słowami. Być może to jest nasza słabość, że jak nie mówimy o Bogu, to nie mamy już nic do powiedzenia i do zaoferowania, bo nie przyjęliśmy Go do serca, bo nie ma jedności, całkowitego poddania się i umiłowania.”

Następnie ks. Andrzej Grefkowicz – egzorcysta, należący do Odnowy, poprowadził modlitwę o uzdrowienie „uszu serca”, uwolnienie od blokad w słuchaniu Innego.

Kolejną konferencję ,,Duch Święty – Dawca jedności” powiedział – Ulf Ekman, który miedzy innymi zaznaczył: ,,Obecność Ducha Świętego oznacza, że On mieszka w nas i jest miedzy nami, że naprawdę nigdy nie musisz być sam. Możesz być nie zrozumiany, oszukany, zignorowany, ale nigdy nie będziesz sam, ponieważ Jezus obiecał ,,Jestem z wami, a Duch Święty będzie między wami”. Więc pytanie nie jest takie, czy my mamy Ducha Świętego, ale czy Duch Święty ma nas”.

Mszy św. odprawionej na szczycie przewodniczył abp Wacław Depo, metropolita częstochowski. Mówił: „Kościół woła w dniu dzisiejszym, i stale powtarza to wołanie: przyjdź Duchu Święty, napełnij serca twoich wiernych i zapal w nich ogień swojej miłości. Stańmy więc w prawdzie o nas samych, bo dopiero na prawdzie budując, czyli na Chrystusie, będziemy jedno z Bogiem i pomiędzy sobą – podkreślał w homilii abp Wacław Depo- Musimy dzisiaj z pomocą Ducha Świętego rozpoznawać swoje dary, musimy dalej budować Kościół na naszej polskiej ziemi przez żywotność serc i sumień, przez nowość wsłuchiwania i przylgnięcia do Chrystusa, przez nowość łaski otrzymanej w tym miejscu, zwłaszcza w sakramencie pojednania i Eucharystii”.

Posługę muzyczną pełniła Wspólnota Miłości Ukrzyżowanej.