SŁOWO BOŻE

28.01.2016

J 15,12-17 Orędzie: Pan Jezus wzywa nas do przyjaźni ze sobą i wzajemnej miłości.


21.01.2016

J 15, 1-11 Orędzie: Pan Jezus wzywa nas do jedności, wytrwałości i zjednoczenia z Nim.


14.01.2016

Mt 5,43-48 Orędzie: Pan Jezus pragnie nas doskonalić w miłości, która przejawia się również w miłości do nieprzyjaciół.


07.01.2016

1J 4, 7-11 Oredzie: Bóg wzywa nas do wzajemnej miłości, której źródłem jest On sam.


12.11.2015

Ef 1,15-19a Orędzie: Pan Jezus wzywa nas do mądrości i głębszego poznania Jego samego.


15.10.2015

1 Kor 16,13-16 Orędzie: Pan Bóg wzywa nas do wzajemnego trwania w wierze i umacniania się oraz i ducha służby.


08.10.2015

J 13,12-17 Orędzie: Pan Jezus wzywa nas abyśmy nawzajem umywali sobie nogi.


01.10.2015

Łk 11,27-28 Orędzie: Pan Bóg wzywa nas do czerpania wzoru z Maryi abyśmy tak jak Ona zasłuchiwali się i zachowywali Słowo Boże.


24.09.2015

Kol 1, 9-14 Adoracja


15.09.2015

Mt 7, 7-11 Orędzie: Pan Jezus wzywa nas do wytrwałej i pełnej wiary modlitwy.


08.09.2015

Jr 29,11-14a Orędzie: Pan Bóg zapewnia nas,  że ma dobre zamiary względem naszej wspólnoty i wzywa  do modlitwy i szukania Go całym swym sercem.


05.05.2015

Dz 16,25-31 Orędzie: Pan Jezus wzywa nas dziś do oddawania Jemu chwały. On pragnie uwalniać nas z naszych kajdan i niemocy.


21.04.2015

Łk 24, 13-35 Orędzie: Pan Jezus zachęca nas do radości paschalnej i do komunii z Bogiem i ludźmi.


14.04.2015

Mk 16, 9-14 Orędzie: Zmartwychwstały Pan zachęca nas do trwania w wierze.


07.04.2015

J 20,11-18


24.03.2015

Lb 21,4-9 Orędzie: Pan Bóg ostrzega nas przed szemraniem i narzekaniem w trudach życia. On pragnie,  abyśmy częściej wpatrywali się w Chrystusowy krzyż, gdyż w nim jest życie.


17.03.2015

1 Kor 1, 17-24 Orędzie: Pan Jezus zachęca nas do umiłowania nauki krzyża i do stawania w jej obronie.


10.03.2015

Syr 2, 1-6 Orędzie: Pan Bóg zachęca nas abyśmy Mu zaufali ilekroć spotykają nas trudne doświadczenia i przylgnęli do Niego.


03.03.2015

Ef 5, 15-20 Orędzie: Pan Jezus wzywa nas do zbadania własnego postępowania oraz uwielbiania Boga i dziękowania Mu za wszystko


24.02.2015

Adoracja: Iz 58, 9-11


17.02.2015

Mt 22, 34-40 Orędzie: Pan Jezus przypomina nam o najważniejszym przykazaniu, które zawiera sie w miłości Boga i bliźniego


10.02.2015

Ps 133 Orędzie: Pan Bóg chce abyśmy radowali się z daru wspólnoty


03.02.2015

Łk 15, 1-7 Orędzie: Pan Jezus pragnie nas zapewnić o swojej trosce o każdą i każdego z nas. i Doznaje  szczególnej radości z odnalezienia tych, którzy się pogubili.


27.01.2015

J 10,7-16 Orędzie: Pan Jezus jako dobry Pasterz ukazuje nam bramę do Ojca.


20.01.2015

Wj 33,12-17 Orędzie: Dziś Pan Bóg  mówi do nas,  że zna nas po imieniu, czyli bardzo osobiście i jest nam łaskawy oraz jest z nami w każdej sytuacji życia.


13.01.2015

Iz 42,6-7 Orędzie: Pan Bóg przypomina nam o naszym powołaniu i wzywa do głoszenia Dobrej Nowiny.


30.12.2014

Łk 2,1-20 Orędzie: Pan Jezus zaprasza nas do oddawania Mu chwały, jako naszemu Zbawicielowi wraz z chórami aniołów i pastuszków.


16.12.2014

Adoracja: So 3, 14-17


09.12.2014

Ap 22, 11-17 Pan Jezus zachęca nas do czujności i dobrego przygotowania się na Jego Przyjście.


02.12.2014

J 1,35-39 Pan Jezus zachęca nas do tego abyśmy zobaczyli gdzie mieszka i pozostali u niego.


25.11.2014

Adoracja Ap 3,17-33


18.11.2014

J15, 18-21 Pan Jezus przypomina nam, że jesteśmy Jego wybranymi dziećmi, a nienawiść i prześladowania od  świata są  tylko potwierdzeniem, że należymy do Niego.


11.11.2014

Łk 6,27-32 Pan Jezus wzywa nas do większej miłości – miłości nieprzyjaciół.


04.11.2014

1P 1, 13-16 Pan Bóg wzywa nas do życia w świętości.


28.10.2014

Adoracja J 6, 26-35


21.10.2014

Rz 15,1-6 Pan Jezus wzywa nas do miłowania naszych bliźnich miłością, która pochodzi od Niego.


14.10.2014

1 Tes 5,5-11 Pan Jezus zapewnia nas, że jesteśmy Jego umiłowanymi dziećmi, ale jednocześnie wzywa nas do czujności i troski o siebie nawzajem.


07.10.2014

Mt 5,13-16 Pan Jezus wzywa nas do prawdziwe chrześcijańskiego życia i dawania konkretnego świadectwa.


30.09.14

J 4,4-23 Pan Jezus wzywa nas do rewizji życia


23.09.14

Adoracja  Mt 14,13-21


16.09.14

2 Tm1, 6-9  Pan Jezus wzywa nas do mężnego głoszenia Ewangelii mimo różnych trudów i przeciwności.


09.09.14

Łk 5, 3-11 Pan Jezus zachęca nas do bezgranicznego zaufania Mu i pójścia za Nim.


X lecie Wspólnoty ,,EMMANUEL”

          Uroczystość Zesłania Ducha Świętego w dn. 08.06.2014 była szczególnym świętem dla Wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym „Emmanuel” istniejącej przy parafii Trójcy Przenajświętszej w Ciechanowcu. Tego dnia obchodziła ona jubileusz 10-lecia swego istnienia. W wigilię Zesłania Ducha Świętego członkowie wspólnoty zgromadzili się przed Najświętszym Sakramentem tak jak Apostołowie wraz z Maryją by oczekiwać nowej Pięćdziesiątnicy i wypraszać potrzebne dary i charyzmaty dla siebie i dla Kościoła. W niedzielę nasza wspólnota gościła w dworku myśliwskim przy Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu Wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym całej naszej diecezji. Cieszyliśmy się bardzo z obecności na tym spotkaniu wszystkich naszych kapłanów na czele z ks. dziekanem Tadeuszem Kryńskim. Był również ks. Andrzej Witerski – koordynator Odnowy w Duchu Świętym diecezji drohiczyńskiej. Na to spotkanie przybyła najmłodsza wspólnota z Hodyszewa, która wyłoniła się z naszej wspólnoty wraz z opiekunem o. Jackiem Zakrzewskim. Była nasza wspólnota matka „Dobry Pasterz” z Bielska Podlaskiego, która nas przed 10-laty ,,zrodziła’’, oraz wspólnoty z Hajnówki, Sokołowa Podlaskiego i Węgrowa. Tego dnia w dniach jedności i miłości utworzyliśmy jedną wielką rodzinną wspólnotę. Po powitaniu, zawiązania wspólnoty i modlitwie uwielbienia i dziękczynienia zasiedliśmy do wspólnego świętowania przy syto zastawionym stole, pełnym ciast, sałatek, wędlin, owoców, które przygotowaliśmy wspólnotowo we własnym zakresie. Nie zabrakło też piwa jałowcowego, które smakowało wyśmienicie. W trakcie spotkania była pokazana prezentacja z życia wspólnoty na przestrzeni 10 lat. Podzieliliśmy się tym, czym zajmuje się nasza wspólnota, były świadectwa i ułożona na tę okoliczność piosenka o naszej wspólnocie. Kulminacją była Msza św. z modlitwą dziękczynną za 10 lat istnienia wspólnoty „Emmanuel” oraz w koncelebrze Msza św. z modlitwą o uzdrowienie, którą poprowadził ks. Andrzej Witerski. To wydarzenie wpisało się w naszą historię i na długo pozostanie w pamięci. Otrzymaliśmy wiele prezentów, a wśród nich szczególny od ks. Dziekana, otóż dostaliśmy zaproszenie na pielgrzymkę do Kodnia i zapowiedziany bigos.

          Nasze serca przepełnia radość i wdzięczność Bogu za tak wiele łask, które na nas spłynęły tego dnia. CHWAŁA PANU!!!

Zdjęcia w zakładce Galeria


XIX OGÓLNOPOLSKIE CZUWANIE ODNOWY W DUCHU ŚWIĘTYM W CZĘSTOCHOWIE

           Jak co roku w trzeci weekend maja tj. w dniach 16-17.05.2014 r. odbyło się w Częstochowie XIX Ogólnopolskie Czuwanie Odnowy w Duchu Świętym. Hasłem tegorocznego czuwania było „PRZEZNACZYŁEM WAS, ABYŚCIE SZLI I OWOC PRZYNOSILI”. Pierwszy dzień spotkania przeznaczony był dla liderów i animatorów grup Odnowy. Odbył się w hali „Polonia” gdzie gromadził ok. 1,5 tys. Uczestników. Z naszej wspólnoty na tym spotkaniu były Jadzia, Asia i Alicja. Na sobotę, na spotkanie otwarte przybyły jeszcze Ania z synem, Kasia z Ulą i Lucynka z Tereską. W piątek pierwszą konferencję wygłosił ks. Marian Rajchel, doświadczony egzorcysta diecezji przemyskiej. W swym nauczaniu podkreślił współistnienie dobra i zła na świecie. Przemawiając do zgromadzonych przypominał, że wybór między dobrem i złem należy do każdego z nas. Nieszczęściem jest fakt, że człowiek często wybiera zło, kierując się myśleniem, że dobro jest nieszkodliwe, a ze złem natomiast trzeba się liczyć, bo może nam zaszkodzić. Następnie była adoracja Najświętszego Sakramentu, którą poprowadził ks. Artur Adamczak, dyrektor domu rekolekcyjnego w Żarach. Zwrócił szczególną uwagę na lenistwo i wygodę, jakie wkradają się w serce człowieka. W czasie modlitwy prosił Pana Jezusa, aby nas leczył z egoizmu i pychy, abyśmy weszli na drogę nawrócenia i przemiany życia. Aby w ten sposób utwierdzać innych w wierze. Podobne kwestie poruszył w homilii podczas Mszy św. ks. bp Józef Górzyński, w której wzywał, abyśmy przyoblekli się w proste gesty miłości, zwykłą dobroć i budowanie dobrych relacji we wspólnotach. Biskup podkreślił znaczenie jedności we wnętrzu kościoła, gdyż ona jest wyznacznikiem, czy autentycznie jesteśmy uczniami Jezusa. O tym, że najlepsze zawsze jest przed nami w swej konferencji mówił ks. Andrzej Grefkowicz, warszawski egzorcysta, wieloletni członek Krajowego Zespołu Koordynatorów Odnowy w Duchu Świętym. W swej wypowiedzi przedstawił trzy etapy w życiu chrześcijanina. Pierwszy etap buntu, gdzie człowiek doświadczając różnych trudności życiowych ma wrażenie, że Pan Bóg rzuca mu kłody pod nogi, a gdy się już z tym upora, robiąc krok w wierze przechodzi do drugiego etapu, by pójść w nieznane. W trzecim etapie otwiera się na Boży plan i przechodzi do realizacji w swoim życiu.

Sobotnie spotkanie na Wałach Jasnej Góry zgromadziło ogromną rzeszę członków i sympatyków Odnowy Charyzmatycznej. Pierwszą konferencję wygłosił ks. Sławomir Płusa, koordynator Odnowy w Duchu Świętym diecezji radomskiej, członek Krajowego Zespołu Koordynatorów. W swoim wystąpieniu wyjaśnił co to znaczy być ochrzczonym Duchem Świętym i ogniem . Zachęcił zebranych do służby darami i charyzmatami jakie otrzymujemy od Ducha Świętego w codziennym życiu. Natomiast ks. Artur Sepioła -Dyrektor Szkoły Nowej Ewangelizacji w Gliwicach opierając się na Słowie Bożym z listu do Koryntian „ Biada mi gdybym nie głosił ewangelii” przekonywał wszystkich, zarówno duchownych jak i świeckich, że jest to naszym podstawowym obowiązkiem. Tylko autentyczne świadectwo wiary i osobisty przykład może skutecznie poruszyć ludzkie serca i doprowadzić innych do spotkania z Jezusem. Wszyscy ci, którzy tego dnia trwali na modlitwie, pod gołym niebem w nieustannych strugach deszczu mogli wykazać się świadectwem wiary, które na długo pozostanie w pamięci. Oprawę muzyczną podczas dwu dni spotkania zapewnił nam zespół Mocni w Duchu z Łodzi.

Mimo fatalnej pogody wśród zebranych na błoniach Jasnej Góry panowała wielka radość. Około północy przemoknięci do suchej nitki wróciliśmy do domów.


Dzień Skupienia – Sokołów Podlaski

W dniu 1 III 2014r. w Sokołowie Podlaskim w Domu Miłosierdzia Bożego im. Jana Pawła II odbył się Dzień Skupienia Odnowy w Duchu Świętym diecezji drohiczyńskiej. Gospodarzami i odpowiedzialnymi, choć nie na własnym terenie, była wspólnota z Węgrowa.

Mottem tego spotkania były słowa z księgi Proroka Nechemiasza: „Radość w Panu jest waszą siłą” (Ne 8,10).

Na wspólne świętowanie przybyło 76 osób ze wszystkich wspólnot Odnowy z całej diecezji drohiczyńskiej. Słowo wstępne wygłosił koordynator Odnowy drohiczyńskiej ks. Andrzej Witerski.

Konferencje prowadził ksiądz Andrzej Brzozowski z Białegostoku. Towarzyszyły mu Danusia i Marysia, które animowały modlitwę podczas adoracji.

W pierwszej konferencji ks. Andrzej przypomniał, że radość pochodzi od Boga, nie jest wymysłem ludzkim, ale boskim. Jest w nas – nie dyskutuje się o niej, to wspaniała niespodzianka, jaką Bóg podarował swoim dzieciom, czyli nam, zupełnie bezinteresownie, po to, byśmy świadczyli o Nim z odwagą i w Nim mieli oparcie, bo jest naszym Ojcem. Radość jest dana każdemu z nas, my tylko mamy otwierać się na nią, a nie jej szukać. Źródłem radości jest Eucharystia, po niej powinniśmy być radośni. Ale czy rzeczywiście jest w naszym życiu? Czy umiemy czerpać radość z Eucharystii? Wychodząc z kościoła, cieszymy się, że został spełniony obowiązek, a nie że zaczerpnęliśmy radości u źródła. Każdy z nas szuka szczęścia, które jest niemal na wyciagnięcie ręki, ale go nie znajduje. Dominuje w naszym życiu „wyścig szczęścia” – każdy chce mieć więcej i więcej.

W swojej Adhortacji Apostolskiej Evangelii Gaudium (Radość Ewangelii) papież Franciszek zaznacza, że radość możemy uzyskać przez odnowę religijną. To od nas zależy, czy będziemy walczyć ze smutnym, ponurym chrześcijaństwem, czy będziemy radośnie głosić ewangelię.

Radość jest ogromną tajemnica chrześcijanina. Święty Paweł w swoim liście zachęca nas, abyśmy radowali się zawsze w Panu. Ta radość to wewnętrzny stan człowieka, który daje moc Chrystusową i tylko prawdziwy chrześcijanin może to zrozumieć. Chrześcijanin nie może być „ponurakiem”, do głębi przesiąkniętym pesymizmem, bo zna swojego Ojca Niebieskiego. Szatan nie cierpi radości i żartów, i jest bezsilny wobec takich stanów człowieka. Pismo Święte zawiera ponad 800 wezwań do radości. Szatan poprzez pośpiech próbuje nam cały czas odebrać radość. A my mamy się zatrzymać. Mamy celebrować każdą chwilę codzienności. Radość nie powinna kojarzyć się nam z przyjemnością. Radość to stan, w którym cieszę się samym sobą. Przyjemności można dostarczyć, radość natomiast możemy przyjąć. Duży procent ludzi myśli, iż chrześcijaństwo to smutek i powaga, że wszystko, co cielesne to złe, natomiast my mamy się radować i mieć dobry kontakt z Bogiem. Taki kontakt miał biblijny Dawid, który potrafił okazać radość i zachęcić wszystkich do cieszenia się.

Tylko chrześcijanie potrafią powiedzieć co to jest prawdziwa radość. Jest to sekret jaki powierzył im Bóg. ,,Wejdź do radości Pana” – mówi Pismo Święte. Tu na ziemi trzeba nam się otwierać na dar radości i prosić o nią nieustannie. Musimy sobie ciągle uświadamiać, że to właśnie mnie dana jest ta radość i to już dzisiaj, teraz mam ją w sobie odnaleźć. Najlepiej zacznij od dzisiaj: popatrz na swoją codzienność i ciesz się nią, że jest ci dana.

Dużo się módl, a modlitwa uchroni cię od nienawiści i zgorzknienia. Módl się za ludzi trudnych i nieprzychylnych tobie, a to ochroni cię od nienawiści i ogólnego zgorzknienia.

Pamiętaj, że ważniejszy jest dawca Bóg, niż dar i że to On ma być nieustannie w naszym sercu!

Radość to nieustanne nawracanie. Radość rodzi się z prawdy. Trzeba ciągle kroczyć drogą nawrócenia, powracać do Boga Ojca, a On czeka! I chce, abyś naprawdę do Niego wrócił. Radość, jaką daje nam Bóg, wynika z naszej komunii z Nim.

Zadajmy sobie pytanie: Jak wygląda mój kontakt z Bogiem, jak wygląda moja modlitwa? Słabnie modlitwa – słabnie radość. Lekarstwem na to jest ciągłe zjednoczenie z Bogiem poprzez modlitwę i kontemplację. Kontemplacja rodzi radość, która nigdy się nie skończy! A jeśli rodzi się zgorzknienie w naszym sercu, zobacz, czy odczuwasz pragnienie spotkania z Bogiem na modlitwie.

Jedną z przeszkód w dojrzewaniu do radości jest skupienie się tylko na sobie samym, że ja zrobię wszystko najlepiej, a potem robię się zgorzkniały.

Kilka wskazówek w otwieraniu się na radość:

– naturalny uśmiech, nie sprawiajmy wrażenia człowieka pochmurnego i niezadowolonego

– duch modlitwy pochwalnej i dziękczynnej, choć te modlitwy czasem można zaczynać z ciężkim sercem.

Radość to DAR I ZADANIE – temat drugiej konferencji.

Radość trwała to łaska i współdziałanie z Bogiem. Radość trzeba wypracowywać. Dar radości dostajesz przejściowo, ale o łaskę do wypracowania radości trzeba prosić. Z łaską, podobnie jak z talentem, trzeba współpracować.

Ta współpraca ma polegać na usuwaniu przeszkód, które stoją na naszej drodze do radości. Oto one:

  1. Grzech – oczyść swoje serce poprzez sakrament spowiedzi świętej, miej wolę usunięcia grzechu.
  2. Wprowadzaj w swoje życie porządek – ustal hierarchię wartości, każda rzecz musi mieć swoje miejsce – Bóg na pierwszym miejscu! rodzina, praca – każda rzecz musi być na swoim miejscu
  3. Rezygnuj z przesadnych oczekiwań.
  4. Ciesz się z tego, co masz.
  5. Dostrzegaj posiadane dobra (dar wiary, dobra materialne, duchowe) – szatan wyolbrzymia smutek z tego, czego nie posiadamy. Smutek jest karą za niewdzięczność, radość to nagroda za wdzięczność
  6. Przypominaj wielkie dary Boże.
  7. Pamiętaj o cnocie humoru, która pozwala widzieć świat, nas samych i relacje do innych osób we właściwych proporcjach, ma wartość egzorcyzmu – szatan śmiertelnie boi się kpiny i humoru. Cnota humoru prowadzi do wolności.
  8. Uciekać się do wstawiennictwa Świętych w Kościele. Św. Tomasz More jest patronem humoru.

Adoracja Jezusa w Najświętszym Sakramencie była radosnym trwaniem przed Panem, a Pan Bóg kierował do nas następujące słowa:

„Gdy wychwalać będziecie Pana, wywyższajcie Go, ile tylko możecie, albowiem i tak będzie jeszcze wyższy, a gdy Go wywyższać będziecie, pomnóżcie siły, nie ustawajcie. bo i tak nie dojdziecie do końca. Któż Go widział i mógł to opowiedzieć i któż Go tak wysławiał, jak tego jest godzien?”  Syr 43(30-31)

,,Ja bowiem znam zamiary, jakie mam wobec was – wyrocznia Pana – zamiary pełne pokoju a nie zguby, by zapewnić wam przyszłość jakiej oczekujecie. Będziecie mnie wzywać, zanosząc do Mnie modlitwy, a Ja was wysłucham. Będziecie mnie szukać i znajdziecie Mnie, albowiem będziecie Mnie szukać z całego serca”  Jr 29(11-13)

,,Odłóż, Jeruzalem, szatę smutku i utrapienia swego, a przywdziej wspaniałe szaty chwały, dane ci na zawsze przez Pana. Przyoblecz się w płaszcz sprawiedliwości pochodzącej od Boga, włóż na głowę swą koronę chwały Przedwiecznego! Albowiem Bóg chce pokazać wspaniałość twoją wszystkiemu, co jest pod niebem”  Br 5(1-3)

,,A z nieba odezwał się głos „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”  Mk 1(11)

Towarzyszyły nam też słowa Św. Josemaria Escriva:

„Prosisz o radę, jak znaleźć lekarstwo na twój smutek. Dam ci zaraz receptę pochodzącą z dobrej ręki Apostoła Jakuba: Jesteś smutny, mój synu? Módl się! Spróbuj, a zobaczysz!”

„Oto moja rada, którą wam natrętnie powtarzam: Bądźcie radośni, zawsze radośni! Niechaj się smucą ci, którzy nie uważają się za dzieci Boże.”

„Jeśli jesteś apostołem, nigdy nie trać ducha. Nie ma takich przeciwności, których nie potrafiłbyś przezwyciężyć.”

„Prawdziwa cnota nigdy nie jest smutna i przykra, przeciwnie jest ujmująco radosna.”

„Pragnę, abyś zawsze był zadowolony, ponieważ radość jest nieodłączną cząstką twojej drogi. Módl się o tę nadprzyrodzoną radość.”

„Nie zapominaj, że człowiek często potrzebuje mieć przy sobie uśmiechnięte twarze.”

„Radość człowieka Bożego musi się udzielać: być łagodna, zaraźliwa, powabna… Słowem być nadprzyrodzona, tak atrakcyjna i tak naturalna, by pociągała za sobą innych na drogi chrześcijańskie.”

OTO RADY NA CHANDRĘ ŚWIĘTEGO TOMASZA MOORA:

(900 lat temu-aktualne do dzisiaj)

  1. Mała godziwa przyjemność.
  2. Wypłakać się.
  3. Rozmowa z przyjacielem.
  4. Adoracja Najświętszego Sakramentu.
  5. Kąpiel i sen.

Zakończę refleksją Tomasza Edisona: „Wszystko, co robiłem w życiu, to była przyjemność.”

Nasze wspólne świętowanie trwało do godziny 19.00. Zakończyło się zabawą integracyjną poprowadzoną przez Anię Truskolaską. Tańce i zabawy były bardzo integracyjnym zakończeniem dnia jedności.

Zdjęcia w zakładce Galeria.


XI OSCH

Jezus Panem i Duch Święty to zarazem centrum i credo tegorocznego spotkania charyzmatycznego w Ostrołęce . W sobotę 1.02.2014r nauczanie katechez koncentrowało się na Osobie Ducha Świętego. Pierwsza katecheza „Czym jest odrodzenie w Duchu Świętym przybliżała nam aspekty życia w Nim:

  • doświadczenie żywego Boga
  • zdrowa pewność siebie
  • doświadczenie wytrwałości w niepowodzeniach i trudnościachpotrzebę współpracy

Z tą konferencją połączona była szczególna modlitwa o Wylanie Darów Ducha Świętego. Popołudniowa konferencja ks. Marka Wasąga przybliżała wszystkim zgromadzonym „Kim jest Duch Święty”. Ksiądz wskazał na trzy źródła światła: Matka Najświętsza, Duch Święty, Boże Miłosierdzie.

Przedstawił również problem i zagrożenie narastającej pustyni w dzisiejszym świecie w różnych aspektach życia społecznego, jednocześnie wskazując na Osobę Ducha Świętego jako jedyną odpowiedź. Bez Niego nasze życie staje się byle jakie, puste. Duch Święty prowadzi nas do odkrycia Osoby jedynego Zbawiciela- Jezusa.

Konferencja ks. Andrzeja Grefkowicza „Czy można Bogu powiedzieć NIE?” przybliżyła nam działanie Pana Boga w naszym życiu od momentu wyznania- Jezus naszym Panem. Ksiądz wskazał konkretne decyzje, które pomagają Jezusowi pełniej przemieniać nasze życie:

  • codzienny rachunek sumienia
  • podejmowanie rozeznania
  • słuchanie Słowa Bożego

Ks. Przemysław Artemiuk głosząc konferencję „To Jezus jest Panem” zebranemu Kościołowi wyjaśnił w sposób teologiczny i biblijny, co oznacza wyznanie Jezusa jako Pana.

Prawdziwym świętem i centrum obu dni spotkania była Eucharystia pod przewodnictwem ks.bp. Tadeusza Bronakowskiego ubogacona słowem i doświadczeniem Kościoła. Mieliśmy również łaskę Godziny Bożego Miłosierdzia i Adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie i czas Jego działania. Obdarowani zostaliśmy wieloma świadectwami nawróceń i życia w Bogu, a także Słowem i Obrazami Prorockimi jakie Pan kierował do swego Kościoła. To był naprawdę piękny czas, kiedy mogliśmy stać przed Panem i oddawać mu chwałę razem z zespołem posługującym muzycznie New Life”m.

Doświadczaliśmy miłości jaką daje Ojciec w Swoim Synu.

Najbardziej zapadły mi w sercu słowa ks. Andrzeja Grefkowicza o doświadczeniu piędziesiątnicy paschalnej – Odnowy w Duchu Świętym. Następnie przedstawił wydarzenia poprzedzające powstanie tego charyzmatycznego ruchu w Kościele min. objawienia Pana Jezusa siostrze zakonnej o potrzebie praktykowania modlitw do Ducha Świętego, wezwania papieży Leona XIII , Jana XXIII, Soboru Watykańskiego II i słowa ich następców uświadamiające zebranym jak wielki skarb jest w naszych rękach.

                                                                                                                                                            Asia
Zdjęcia w zakładce Galeria


 

Strona 5 z 10« Pierwsza...34567...10...Ostatnia »